Vandaag ben ik met Cindy en Meijke een dagje meegeweest naar hun project. Naar de Malota Community school. Dat is een school die niet van de regering is en wordt geleid door vrijwilligers. Dit is een school voor arme kinderen. Toen we daar aankwamen waren alleen groep 6 en 7 aanwezig. Zij hadden deze week nog toetsen. De rest van de kinderen waren al vrij. Op het speelterrein van de school komen ook kindjes die niet daar op school zijn, maar die zich vervelen en daar komen spelen. Cindy en ik hebben met een groepje gevoetbald en toen de 2 groepen klaar waren met de toetsen hadden we een hele grote groep kinderen die we moesten vermaken.
Waar die kindjes voor helemaal weg was zijn, zijn ballonnen!! Ze kwamen erachter dat ik ballonnen had en in een keer had ik een groep van wel 20 kinderen om mee heen staan voor een ballon. Ze duwden elkaar weg. Als ze een ballon kregen stopte ze die in hun broekzak en kwamen er nog een halen. Ze kwamen ook met het ' smoesje ' dat ze een ballon wilde voor hun broertjes, zusjes of vriendjes. Sommige kinderen kropen zelf in mijn tas voor een ballon. Op het gegeven moment werd het zo gek dat ik maar gezegd heb dat de ballonnen op waren. En steeds als er een kindje (die nog geen ballon had gehad) een ballon kwamen vragen probeerde we zo stiekem mogelijk een ballon te pakken. Maar te vergeefs... steeds als ik naar mijn tas liep werd ik gevolgt door zo'n 20 kinderen die allemaal een ballon wilden.
Waar de kinderen daar ook verzot op zijn is: een foto camera. Ik probeerde wat foto's te maken maar iedereen sprong voor de camera, wilde van mij een foto maken, wilde dat ik van hun foto's maakte en uiteindelijk stonden er zeker 10 kinderen op het kleine scherm van mijn camera te kijken wat het resultaat was. Gewoon te schattig voor woorden. Ze waren zich ook echt aan het uitsloven zodat het opviel en ik er een foto van zou maken.
Er was ook echt 1 heel schattig meisje. Volgens mij heette ze Ruth en ik denk dat ze een jaar of 2 , 3 was. (Ze sprak geen engels, en dit heb ik vernomen van andere kinderen). Het was een meisje dat daar niet op school zit, maar ze was zo leuk!!! Ik wil haar ook echt meenemen. Toen ze eenmaal aan mij gewend was, was ze ook niet meer bij mij weg te slaan. Zodra ik ging lopen pakte ze mijn hand en ze zat de hele tijd bij mij op schoot en wilde alleen maar foto's van ons twee. Twee andere meisjes waren helemaal verliefd op mij. Ze vonden mijn haar zo mooi dat ze er niet af konden blijven, mijn ogen vonden ze mooi en het aller belangrijkste ze vonden mijn huid heel mooi. Zo mooi dat ze dat zelf ook wilde. Ze vonden het samen zo mooi dat ze mij de hele tijd stonden te aaien. Wat ze ook echt raar vonden was dat als je bij een blanke op de huid drukt hij nog witter word en vervolgens terug kleurt in rood. Dus toen ze dat ontdekt hadden kreeg ik zowat een hele massage. Echt te schattig!
Op een gegeven moment kwamen ze op het idee om naar het 'voetbalveld' te gaan (gewoon een zandvlakte) om daar te voetballen. 3 jongens wilde graag onze fietsen en wij liepen met een groep kleine kindjes naar het veld. Ruth was inmiddels niet weg te slaan. Ik heb haar de hele weg moeten dragen. Eenmaal aangekomen op het veld hebben we daar even in de zon gezeten en toen zijn we de kinderen terug gaan brengen. De jongens met onze fietsen waren nog nergens te bekennen. Op de terug weg liepen we langs een kraampje waar ze drinken verkochten, maar omdat we het lullig vonden tegenover de kinderen om iets voor ons te kopen moest Meijke de kinderen mee nemen en Cindy en ik gingen drinken halen. Maar zoals ik al zei was Ruth niet weg te slaan bij mij en meerdere kinderen bleven mij en Cindy volgen. Uiteindelijk toch gelukt om ongezien drinken voor onszelf te kopen.

Toen we onze fietsen weer terug had, zijn we naar de shoprite geweest om mijn Kwacha te wisselen in dollars voor de safari. En daar hebben we een heerlijke verse smootie op.
Nog even naar de souvenirs markt geweest en toen naar huis gegaan. Maar tegen die tijd was het dus donker en zagen we haast niks meer. Vooral de weg van de hoofdweg naar het guest house was erg donker. Daar hebben we namelijk geen straat lantaarns. Dus erg donker. Les van vandaag: zorg dat je voor het donker thuis bent als je op de fiets bent!

Nou morgen en zaterdag naar Botswana op safari. Ik heb er heel veel zin in.