Weekje Malota met leuk afsluitend weekend!
Deze week een gewoon weekje Malota gehad. Helaas was de laatste week van Claire en we waren dus druk bezig met het maken van afscheidscadeautjes voor de kleintjes en voor groep 7. Voor de kleintjes hadden we uitdeel zakjes gekocht en daarin hadden we een stickervel, 2 ballonnen en een roltong gedaan (opa en oma bedankt voor deze spulletjes!!) en voor groep 7 hadden we een A4 schrift gekocht daarop hadden we een gekleurd A4'tje opgeplakt en een foto erop. Zo had iedereen een persoonlijk schrift. Iedereen was blij met de cadeautjes en natuurlijk werd er hard gelachen om elkaars foto.
Vrijdag avond zouden we met de leraren iets gaan drinken in de Mexican bar. Maar de groep werd al snel groter. In totaal waren we met een groep van 14 waarvan er 3 onuitgenodigd mee waren gekomen en wij dus ook niet kende.
Maar wat een TOP avond was dit zeg. Je kunt wel merken dat ze hier niet gewend zijn om te drinken, er waren er een aantal die na 1 biertje al helemaal van het padje waren.
Al met al was het een geweldige avond om nooit meer te vergeten. Er werd veel gedansd, gedronken, foto's gemaakt, gelachen en geouwehoerd. De tijd ging erg snel en we op tijd weer terug naar huis. De volgende dag hadden we namelijk een activiteit gepland staan en moesten daarvoor optijd op.
De volgende dag (zaterdag) zijn we met de kinderen van groep 7 wezen zwemmen. We hadden om 10uur afgesproken op school, maar alle kinderen waren er al om half 10. Ze hadden er zoveel zin in. Nog even wachten op de leraren en toen konden we gaan lopen. Het was totaal een klein uurtje lopen naar het guest house. De kinderen hebben in totaal 2 uur gezwommen. We hadden voor wat eten en drinken gezorgd en zijn dus rond 2uur weer terug naar de school gelopen. De kinderen vonden het zwemmen erg leuk en hebben er echt van genoten.
Eenmaal terug op school moest Claire natuurlijk even afscheid nemen en toen zijn we weer naar het guesthouse gefietst.
Zondag was het de dag dat we Claire naar het vliegveld moesten brengen. Ik vond het erg jammer dat ze al ging. We hebben een fantastische tijd gehad en nou zou ik weer alleen op me kamer zitten. We hebben dus even een traantje weggepinkt. Verder deze dag niet echt iets bijzonders gedaan. Laat in de middag heb ik nog een uurtje met de kinderen van Rabeccah en Kennedy gezommen, wat ze ook erg leuk vonden.
Weekend Lusaka
Ja hoor eindelijk het beloofde Lusaka weekend gehad.
De 6 uur durende busrit was goed te doen, op het laatste stuk na. Het was pikke donker en de weg was erg smal. De chauffeur reed ook echt als een idioot. Auto's hard rijdend inhalen en tot overmaat van ramp ook nog bijna een auto en een koe geraakt. Maar goed levend aangekomen in Lusaka. Bij een station werden we opgehaald door de vriendin van Rabeccah. Daar zouden we ook verblijven. Ze vroeg ons of we moe waren van de rit of dat we het leuk vonden om even iets met een vriend van haar te gaan drinken. Wij waren niet moe en gingen dus met haar mee. Ze hadden afgesproken in een luxe hotel. En nou gingen we niet alleen iets drinken, we kregen een heel diner van deze beste man. En wat was dat lekker zeg.
Na het diner zijn we naar het huis van Kesha gereden en hebben ons werkelijk verbaasd over de grote van het huis. Wat een kasteel zeg!!! Niet te geloven gewoon. Ze had ook een groot stuk grond rondom het huis waar ze veel groenten deed verbouwen voor zowel eigen gebruik als voor verkoop. Claire en ik moesten samen een kamer delen, maar hadden daarbij wel een eigen badkamer. We moest samen in een twijfelaar slapen, maar omdat we beide wisten dat hem dat niet ging worden, hebben we zelf een inprovisatie bed gemaakt met tuinkussens die toevallig op de kamer lagen. Claire ging daar de eerste nacht op liggen en ik de tweede nacht.
Onze eerste dag Lusaka heeft Kesha ons van alles laten zien, belangrijke gebouwen, monumenten, begraafplaats, begraafplaats van de presidenten en we zijn een winkelcentrum in geweest. Nou toen ik daar liep dacht ik even dat ik in Europa beland was. Wat een winkelcentrum zeg. Alles kei luxe en mooi zoals je dat gewend bent. Ook liepen er vet veel blanke mensen rond. Ik denk zeker 40% van alle mensen die daar liepen waren wit.
Na een hele dag rond gereden te hebben, hebben we zambiaanse gelunchd. Nshima!! En daarna terug naar huis om even een middag dutje te doen.
's Avonds hebben we samen met Rabeccah en Kesha zitten praten over grote culturele verschillen tussen Zambia en Nederland. Was erg gezellig.
De volgende dag werden we laat opgehaald door een vriend van Kesha. Zij zou namelijk naar Livingstone gaan in de middag en hij zou ons weer meenemen. We zijn naar een souvenirsmarkt geweest en hebben daar bij de Subway gegeten. Dat was wel weer even lekker. Wat boodschappen gedaan, zodat Claire en ik eten hadden in de bus en toen zijn we afgezet bij het station. We hadden de terug reis een erg luxe bus. Ik had kei veel been ruimte en iedereen had een eigen TV in de stoel voor zich. Daar zaten 4 kanalen op met films. Deze busrit ging dus sneller dan de heenreis. We hebben Ice Age 1 en 2 gezien, daarna kwam garfield en vervolgens hebben we Tom en Jerry zitten kijken.En toen waren we om half 11 's avonds weer terug in het guest house.
Mijn algemene indruk van Lusaka: ECHT een hoofdstad. Ik heb daar geen armoede gezien, alleen maar dure gebouwen, grote huizen en heel veel duur uitziende winkelcentra's.
Erg raar dat je zoveel verschillen hebt in 1 land. Ik zweer toch bij Livingstone. Dat is teminste een echt Afrikaans dorp. Lusaka was leuk voor 1 weekend maar niet om daar lang te verblijven. Veel te druk met mensen en verkeer. Totaal niet Afrikaans.
17 t/m 20 september.
Een heel weekje Malota gehad. Maar jezus wat vliegt de tijd daar.
Maandag:
Voor het eerst sinds ik op malota werk zijn de kindjes van de pre school gescheiden van groep 1 en 2. Maar wat een rust in een keer. Heerlijk met de kindjes gekleurd en afgesloten met dans en zang. Erg leuk. En 's middag weer les gegeven aan de kinderen van groep 7 (als ze al terug kwamen).
Dinsdag:
Voordat we naar malota gingen, zijn we nog even langs de kliniek geweest om mijn donaties af te geven. Ik trof ook gelijk de goede. The nurse in charge. Hier was ik erg blij mee (maar niet heus). Dat is de enige zambiaan die ik ben tegen gekomen die niet aardig is. Ik gaf haar de donaties en ze keek er na, deed het terug in het zakje, zei 'bedankt en goede vlucht naar huis' en wilde weer verder gaan met haar werk. Dit alles gebeurde erg bot, kortaf en ze keek me niet eens aan. Claire was met mij mee en stond er echt versteld van. Ze wist niet wat ze zag. Claire zei meteen dat ze wel erg ondankbaar deed. Na deze ochtend was ik dus extra blij dat ik nu niet meer daar hoef te werken. De leraren en leraressen op malota zijn zo veel aardiger/hartelijker en dankbaarder. Na deze domper een heerlijk dagje malota gehad.
Woensdag:
's Ochtends weer de kleintjes en 's middags is er op woensdag een sport middag. Ze hadden van een sponsor nieuwe voetbal outfits gekregen en die moesten natuurlijk uitgeprobeerd worden. We gingen met z'n alle naar 'the ground' om daar te voetballen. Was erg gezellig en ontzettend leuk. Ook hier vloog de tijd weer. Voor we het wisten was het 5 uur en liepen we langzaam terug naar malota. En voordat wij thuis waren was het alweer kwart voor 6. Het was dat we naar huis moesten, omdat het hier in een keer snel donker word, maar anders waren we denk ik nog wel later thuis geweest. Echt geweldig. Gelukkig is er volgende week woensdag weer een voetbal middag. Claire en ik kijken er al naar uit! Helaas waren we wel te laat terug om nog naar Royal Livingstone te gaan om daar de zonsondergang te kijken. Claire had die nog niet gezien en ook Peter (nieuwe vrijwilliger) wilde wel mee.
Donderdag:
Weer een dagje malota. Een dagje zoals de afgelopen dagen op 1 ding na. 1 kindje uit de pre school klas was een paar dagen terug haar 1jarige zusje verloren. En nou is het hier blijkbaar normaal om als leraar zijnde even bij de familie langs te gaan om ze bij te staan. Claire en ik gingen samen met Bertha (lerares) naar Deborah. Deborah woonden redelijk achterin malota. Dus op je weg daarnaar toen zag je heel wat schokkende huizen. Ik wist dat het ernstig was. Maar zo ernstig. Dat die lieve kindjes uit je klas zo moeten leven is echt verschrikkelijk. Toen we bij het huisje van Deborah aankwamen werd ik helemaal even wakker geschut. Toch blijft het me elke keer weer verbazen. Als je dan denkt dat het niet meer erger kan, zie je toch elke keer weer iets dat erg schokkend is. Dit zal denk ik ook nooit wennen. Het huisje van Deborah bestond uit 2 delen. het eerste deel was 4m bij 2m (kleine schatting) zonder dak en werd gebruikt als opslag voor vanalles. De andere ruimte was 2m bij 1m met dak en daar sliepen de ouders met 4 kinderen, geen deur maar een gordijn in de opening en ze zitten allemaal op de grond. Verschrikkelijk.. dit gun je niemand.. Ik wist ook niet zo goed wat ik die mensen moest zeggen. Vandaag was ook de dag dat ze het meisje hadden begraven. Na 10 minuten zijn we weer naar school terug gelopen.
Deze dag zijn we wel op tijd terug gegaan, zodat we nog naar Royal Livingstone konden. En ook deze keer was het weer erg mooi!
River safari en walking safari.
In de ochtend gingen we op river safari. Maar wat een tegenvaller zeg. Om te beginnen zaten Claire en ik met 7 (zeer irritante) chinezen in een boot. En vervolgens hebben we veel te weinig dieren gezien. 1 olifant, 1krokodil en wat nijlpaarden. En natuurlijk die verrotte chinezen die helemaal leip werden als ze een vogel zagen of heel ver weg een nijlpaard (die je dan toch niet op de foto krijgt). Op een eilandje wat thee gedronken en dat was het dan. Dit was de eersteactiviteit hier in Zambia die ik mijn geld niet waard vond. Helaas. Maar goed zo waardeer je al je leuke ervaring wel weer meer.
's Middags hadden we een walking safari in het Mosi-au-Tunya park. Alleen Claire en ik deden de lopende safari, wat we erg fjin vonden. We hadden 2 man begeleiding. 1 man met geweer, hij liep ook voorop voor het geval een dier ons wilde aanvallen dan loste hij een waarschuwings schot (hij zou het dier niet doodden). En 1 man en dat was de gids, hij wist veel van de dieren en hij zou in geval van nood ons in veiligheid brengen. Hij liep als 2de in de rij. Daarna liepen Claire en ik daar.Dit begon meteen spannend. We waren wat zeebra's aan het besluipen en in een keer hoorden we heel hard geblaf en meteen waren de zeebra's weg. We zijn gaan kijken waar het geblaf vandaan kwam en wat bleek... Er werd een hond door een krokodil aangevallen, jammer genoeg voor die krokodil was de hond te snel. We hebben zo'n 2 uur rond gelopen, maar helaas lieten de dieren zich niet echt zien. De dieren die we wel veel gezien hebben waren impala's, zwijntjes, bavianen en zeebra's. Later toen onze gids de man belde die ons op zou halen zagen we een olifant lopen. Daar zijn we achterna gegaan. Dit was echt spannend. Op een gegeven moment was de olifant ergens blijven eten waardoor wij ineens voor hem liepen. Hij liep ons achterna en we moesten hem ruim voorblijven en steeds achter bomen of in de struiken verschuilen. Het zou namelijk gaan over een nogal agressief mannetje en die zijn dus erg onvoorspelbaar. Onze bewaker liep maar te bellen maar de man van de auto. En als hij nou zachtjes zou praten was dat niet erg. Maar hij liep ver voor ons (ipv achter ons) was gewoon aan het schreeuwen aan de telefoon en hield de olifant totaal niet in de gaten. Fijn dat je je leven aan hem moet toevertrouwen.
Later in de auto nog giraffe gezien en toen aan het water nog iets lekkers gedronken en een muffin gegeten. En dit was het einde van de dag. Jammer genoeg naar onze zin veel te weinig dieren gezien, maar de walking safari had wel echt iets spannends.
Lion en Cheetah Walk
Afgelopen week een hele week gewerkt op Malota. We hebben ons werkelijk verbaasd over het reken,lees en schrijf niveau van de kinderen uit groep 7. Hier zijn we in de middagen dan ook extra mee bezig geweest en de kinderen vinden het nog leuk ook. In de ochtenden waren we steeds bij de kleintjes. Pre school, groep 1 en groep 2. Dit is een groep van zo'n 50 kinderen die wij bezig moeten houden. Ze willen allemaal bij je op schoot zitten, ze willen je allemaal aanraken en ze gaan letterlijk om je vechten. Ik ben dus ook nog een politieagent hier. Erg leuk, maar wel vermoeiend.
Zaterdag: Tijd voor een leuk ontspannend weekend!
Vandaag zijn we naar de Lion encounter geweest om daar met leeuwen en cheeta's te lopen. Wat was dit vet zeg. Ik vond het wel spannend, het blijven natuurlijk wilde dieren, maar ik heb er absoluut geen spijt van!
Eerst gingen we met de cheeta's lopen. We waren maar met z'n 3en en hadden dus geluk. We zouden ieder onze 'eigen' cheeta krijgen. We werden in een grote kooi gezet en daarna kwamen er 3 cheeta's bij. De eerste 15minuten konden we aan elkaar wennen. Er liep zat begeleiding rond. 4 mensen van de Lion Encounter zelf en 2 vrijwilligers uit Slovenie die veel met wildlife gewerkt hebben en dus weten wat ze doen of wat ze moeten doen. In de 15 minuten mochten we ze aaien knuffelen, stukjes meelopen en natuurlijk heel wat foto's maken. Mijn camera had ik aan een van de vrijwilligers gegeven die voor mij allemaal foto's zou maken. Na de 15 minuten gingen we een stukje lopen (met een cheeta aan een 'riempje' ). Bij de deur van de kooi moesten we even wachten, want ze wilden zeker weten dat de olifanten (die net terug waren van een olifanten rit) weer weg waren. De cheeta's willen daar namelijk altijd mee spelen. Toen de kust veilig was zijn we gaan lopen. Ik denk dat we totaal 20 minuten tot 30 minuten hebben gelopen en heel wat foto momenten hebben gehad. Op een gegeven moment voelde ik zo vertrouwd met de cheeta (Lilly) dat het aan voelde alsof je dit al jaren deed. Ik was totaal niet bang en ging ook gehurkt face to face naast haar zitten. Op een gegeven moment werd het echt te warm voor de cheeta's en ze sleurde je mee naar een schaduw plekje om daar even te gaan liggen. En toen zijn we maar snel terug gelopen naar de begin kooi. Het werd veel te heet voor ze.
Nu deze ervaring achter de rug was, was ik zeer benieuwd naar de leeuwen. Dat vond ik al snel minder leuk. We kregen heel veel instructie over wat we wel en vooral ook over wat we NIET mochten doen. Ook kregen we een stok voor het geval een leeuw met je wilde spelen, dan moest je hem de stok geven. Dit vond ik dus nog spannender dan de cheeta's. We liepen onder begeleiding door de bosjes toen de begeleider ineens: 'Nelly, Come here baby'. En toen kwam er uit het niets een kei grote leeuwin uit de bosjes gerend. Je hoorde haar wel maar zag haar gewoon niet. Ze rende recht op de begeleider af en ze was erg wild. Dat was even een moment dat ik dacht 'Nou, dit was het dan.' Leeuwen zijn zoveel malen groter en groffer dan cheeta's en ze zjn echt de koning van de jungel en dat stralen ze ook echt wel uit. Al zijn was er meer begeleiding en toen liepen we verder. Toen riep de begeleiding weer: 'Simba, come here boy' en ja hoor. Daar kwam Simba aan rennen. Een witte leeuw. Dit ging dus hetzelfde als met Nelly, hij was vrij wild en kwam ook weer recht op ons afrennen. De leeuwen liepen niet aan een 'riempje' zoals de cheeta's. Daar zijn ze namelijk veel te sterk voor. Toen we alle drie weer bijgekomen waren van de schrik zijn we een schaduw plekje gaan opzoeken om daar mooie foto's te maken. Inmiddels waren er in totaal 4 man begeleiding voor 2 leeuwen. Na wat foto moment gehad te hebben zijn we nog een stukje gaan lopen. Ook dit was na een tijdje niet meer eng. Je moest alleen op wat meer dingen letten dan bij de cheeta's. Bijvoorbeeld: de cheeta's mocht je overal aanraken behalve zijn klauwen, bij de leeuw mocht dat niet, je mocht hem alleen op de rug aanraken. De cheeta kon je normaal aaien, de leeuw heeft zo'n dikke huid dat als je normaal aait dat aanvoelt als kietelen en je dan iets kon uitlokken, je moest dus wat hard handiger aaien. Bij de cheeta kon je aan alle kanten lopen of voorbij lopen, de leeuw mocht je alleen van achteren benaderen.
Helaas ging deze ochtend erg snel. Het was zo gaaf. Aan het einde van deze activiteit ben ik zo'n 200 foto's rijker. Met dank aan al het personeel die maar al te graag foto's wilden maken van mij en cheeta/leeuw. Erg gaaf dit en gelukkig totaal geen spijt aangezien ik ook nog een goed doel gesteund heb door deze activiteit te booken. Deze organisatie is namelijk druk bezig met het terug zetten van leeuwen en cheeta's in het wild. Ze fokken de leeuwen en blijven vervolgens weg bij de kleintjes zodat die weer terug naar de natuur kunnen. Maar daarvoor hebben ze natuurlijk veel geld nodig en nou heb ik ze toch weer geholpen. (Met veel liefde en plezier).
Elephant ride and sunset cruise.
Wij moesten achteraan lopen. Er was namelijk 1 olifant die tussendoor maar al te graag wat 'snacks' meenam en daardoor niet door liep. En aangezien die olifant niet echt vrienden was met onze Bop liep ze wel door zodra wij eraan kwamen.
Maar wat is het vet zo hoog op een olifant zeg. Ik dacht dat ik de olifant in Sri Lanka hoog vond, maar dit was helemaal het toppunt. We zijn door de rivier gelopen en tussendoor werd en natuurlijk halve bomen meegenomen. En er kwam zelfs een punt dat de olifant door een stuk rivier liep dat zo diep was dat je je voeten omhoog moest houden, maar aangezien ik van die lange benen heb en we op het zadel niet veel ruimte hadden wist ik niet waar ik mijn benen moest laten. Toen heeft de guide maar even een been voor mij vast gehouden en de andere hield ik zelf omhoog. Hahahaha vet grappig was dat.
Bij terugkomst weer eraf klimmen, maar ook dat was weer een vak apart. Dat ging als volgt: De hand pakken van de guide op de olifant, je rechterbeen over de olifant heel halen en in de handen van de man die naast de olifant stond zetten, met de andere hand het riempje van het zadel weer pakken, jezelf langzaam latenzakken en op de schouder van de man gaan zitten, ondertussen haalde je natuurlijk je linker voet uit de beugel. Ook hierbij lag Bop weer geknield.
Dus in de vroege ochtend alweer genoeg rek en strek oefeningen gedaan. Daarna mochten we de olifant voeren. Bop was maar liefst 3,3 meter hoog en hij was gaan staan tijdens het voeren. Dus voor het eerst in me leven voelde ik me erg klein. Ik moest vrij dichtbij gaan staan en dan kwam de olifant mijn zijn slurf naar je toe en moest je de snoepje in zijn slurf laten vallen. Dat was echt heel raar! Vervolgens spoot hij het in zijn mond. Na dat het zakje half leeg was mocht Claire hem voeren. Daarna hebben we de DVD die gemaakt was gekeken en toen kregen we de kans om wat spulletjes daar te kopen.
's Middags om half 4 zouden we weer opgehaald worden voor de Sunset cruise. Nu was hij wel ruim optijd. Eenmaal op de boot kregen we al snel contact met 2 amerikanen en 3 mensen uit australie. We hadden lol voor 10 en het was dus erg gezellig. De tijd op de boot vloof voorbij. Mooie foto's van de zonsondergang gemaakt en het eten was best lekker. En omdat het zo gezellig was kwam het idee om 's avonds met z'n alle nog te gaan stappen. De 2 amerikanen verbleven bij ons in het guest house dus die zaten al bij ons in de bus. De 3 mensen uit australie niet maar die mochten met ons meerijden. We zouden het in het guest house gezellig maken tot een uur of 9 en dan wilden we naar de mexican bar. Het was super gezellig de rest van de avond, met een wijntje en wat muziek en in de mexican bar een heerlijke aardbeien cocktail. Het meisje uit australie (Beth) was ook een verpleegkundige en we hadden verdacht veel dingen gemeen. Erg grappig. Ze vroeg me of ik een keer naar australie kwam en dan kon ik bij haar en haar man een kamer krijgen. (Dus die houd ik natuurlijk goed in me achterhoofd). Jammer genoeg ging de avond veel te snel, voor we het wisten was het al na 11uur. En aangezien de amerikanen om 5 uur al weer op moesten zijn we maar naar huis gegaan. We hebben even onze facebook uitgewisseld en natuurlijk de email adressen.
Dit was een fantastische afsluiting van een fantastisch weekend.
Nog een keer Devil's Pool.
Vrijdagmiddag zijn we nog op Malota geweest. Daar hebben we 's middags rekenen en engels gegeven, want daar vroegen de kinderen om. Maar wat is het niveau betroevend slecht zeg. Ik dacht dat ik gisteren versteld stond van het reken niveau, maar nu snap ik ook waarom die toetsen zo slecht gemaakt worden. De kinderen kunnen bijna niet lezen. Ja en als je niet kunt lezen hoe kun je dan weten wat de vraag op de toets is. We hebben vanmiddag dus engels boeken voor groep 4 uit de kast gehaald en zijn daaruit gaan lezen en zelfs daar hadden ze nog moeite mee. Erg zielig, maar gelukkig vinden ze het erg leuk om te leren. Ook deze middag afgesloten met spelen en toen we wilde gaan smeekte een aantal leerlingen of wij alsjeblieft het weekend ook wilde komen om les te geven. Helaas voor hun was ons weekend al vol gepland. Ze konden nu niet wachten tot we er maandag weer zijn.
Zaterdag:
Vandaag was het dan zover dat ik alweer naar de Devil's pool ging. Claire wilde namelijk niet alleen en ik vond het niet erg om nog een keer te gaan. Achteraf was deze keer wel vele malen enger dan de vorige keer. Eigenlijk ging alles hetzelfde, het er naar toe lopen, stukje zwemmen, in het water springen en op het randje gaan zitten. Maar toen! De vorige keer met het eruit gaan werd ons een touw toegeworpen en daarna trokken we onszelf het water uit. Dit keer was het anders. We moesten het water weer inspringen en ons aan de rots/rand vasthouden. En toen moesten we via die rand naar de kant klimmen. Ik dacht eerst dat dat niet zo moeilijk was nou wel dus. Op een stuk was de stroming namelijk zo sterk dat ik even dacht dat dit het einde was. Gelukkig was niet ik echt in paniek en wist mezelf naar de kant te klimmen. Ik was blij dat ik er was. Achteraf was het best stoer maar op het moment best heel erg eng. Maar ik ben er nog. Niet 110cm naar beneden gevallen. Nou na het zwemmen weer een heerlijk ontbijtje en daarna terug met het bootje. Tijdens ons kleine stukje op de boot zagen we nog 2 olifanten in het water stoeien. Jammer genoeg te ver weg voor een foto. En toen we eenmaal aan het land waren zijn we naar de Victoria Falls gelopen samen met een man uit engeland die alleen aan het reizen was. We hebben eerst de falls bekeken. De overgens erg droog zijn. Er is bijna geen water meer. Alleen het hoofdgedeelte heeft nog best wel wat water. (Daar waar de Devil's Pool is). Die kun je alleen aan de Zimbabwe kant zien en dus niet aan de Zambia kant. Jammer voor Claire en die engelsman, want dit was voor beide de eerste keer dat ze bij de falls waren. Daarna zijn Claire en die engelsman (we wisten zijn naam niet) naar de Boiling Pot geweest. En aangezien ik de bavianen alweer had zien lopen ben ik afgehaakt. Ik ben boven op de Falls gaan zitten met mijn voetjes in het water en me gezicht in de zon. Heerlijk aan het genieten van het prachtige uitzicht en vooral ook de stilte om je heen. Na zo'n 45 minuten waren ze alweer terug van de Boiling Pot en toen zijn we met een taxi terug gegaan naar het centrum om daar een heerlijke tosti te eten. En daarna terug naar huis, want we waren best moe en morgen hebben we heel vroeg onze volgende activiteit al.
Dagje Malota.
Vandaag ben ik met Claire een dagje mee geweest naar Malota om te kijken of ik het iets vind.
Alleen groep 7 is nog maar aanwezig op school. De directeur zei dat volgende week alle andere groepen ook beginnen. Groep 7 begon vandaag met een toets. Toen zij bezig waren, zijn Claire en ik samen met de leraar de toets ook gaan maken, zodat ze een nakijkblad hadden. Toen iedereen klaar was hebben we de toetsen na gekeken en de resultaten waren echt ernstig slecht. Van de 50 vragen was het gemiddelde dat ze maar 14 goed hadden. Daarna heeft Claire een poging gedaan tot het bespreken van de toets. Maar je krijgt de klas niet stil en toen heeft de leraar het weer over genomen. Om 12 uur mochten de kinderen naar huis om te eten maar ze moesten wel om 2uur weer terug zijn. Ook de leraar ging maar die zou niet meer terug komen. Hij gaf ons opdracht wat lessen te geven, waar wij zelf nog niet eens iets van snapte. Toen zaten we alleen tot 2 uur. Tussendoor kwamen er wel wat zwerfkindjes en school terrein op lopen en daar hebben we wat mee gespeeld. En rond half 3 kwamen er een aantal leerlingen terug. Die vroegen ons of wij ze konden helpen met rekenen. Ze snapte het onderdeel 'delen' niet. De leraar had ons verteld dat ze al bij hoofdstuk 14 van het boek waren, maar de kinderen gaven aan dat ze de eerste paar hoofdstukken toch nog moeilijk vonden. We zijn begonnen met grote getallen van elkaar aftrekken en daarna zijn we gaan delen. Maar het reken niveau is ernstig slecht. Ze doen alles op hun vingers. En een simpel sommetje van 4 min 1 moeten ze lang over nadenken. 's Middags afgesloten met touwtje springen en toen werden we alweer opgehaald. Mijn eerste indruk is erg positief. De ochtend vond ik niet zoveel aan maar het een op een les geven ging goed en naar mate het later werd in de middag kwamen er ook steeds meer leerlingen terug en deden actief mee met de rekenles. Ik denk dat ik morgen ook maar weer naar de school ga!
