In de ochtend gingen we op river safari. Maar wat een tegenvaller zeg. Om te beginnen zaten Claire en ik met 7 (zeer irritante) chinezen in een boot. En vervolgens hebben we veel te weinig dieren gezien. 1 olifant, 1krokodil en wat nijlpaarden. En natuurlijk die verrotte chinezen die helemaal leip werden als ze een vogel zagen of heel ver weg een nijlpaard (die je dan toch niet op de foto krijgt). Op een eilandje wat thee gedronken en dat was het dan. Dit was de eersteactiviteit hier in Zambia die ik mijn geld niet waard vond. Helaas. Maar goed zo waardeer je al je leuke ervaring wel weer meer.

's Middags hadden we een walking safari in het Mosi-au-Tunya park. Alleen Claire en ik deden de lopende safari, wat we erg fjin vonden. We hadden 2 man begeleiding. 1 man met geweer, hij liep ook voorop voor het geval een dier ons wilde aanvallen dan loste hij een waarschuwings schot (hij zou het dier niet doodden). En 1 man en dat was de gids, hij wist veel van de dieren en hij zou in geval van nood ons in veiligheid brengen. Hij liep als 2de in de rij. Daarna liepen Claire en ik daar.Dit begon meteen spannend. We waren wat zeebra's aan het besluipen en in een keer hoorden we heel hard geblaf en meteen waren de zeebra's weg. We zijn gaan kijken waar het geblaf vandaan kwam en wat bleek... Er werd een hond door een krokodil aangevallen, jammer genoeg voor die krokodil was de hond te snel. We hebben zo'n 2 uur rond gelopen, maar helaas lieten de dieren zich niet echt zien. De dieren die we wel veel gezien hebben waren impala's, zwijntjes, bavianen en zeebra's. Later toen onze gids de man belde die ons op zou halen zagen we een olifant lopen. Daar zijn we achterna gegaan. Dit was echt spannend. Op een gegeven moment was de olifant ergens blijven eten waardoor wij ineens voor hem liepen. Hij liep ons achterna en we moesten hem ruim voorblijven en steeds achter bomen of in de struiken verschuilen. Het zou namelijk gaan over een nogal agressief mannetje en die zijn dus erg onvoorspelbaar. Onze bewaker liep maar te bellen maar de man van de auto. En als hij nou zachtjes zou praten was dat niet erg. Maar hij liep ver voor ons (ipv achter ons) was gewoon aan het schreeuwen aan de telefoon en hield de olifant totaal niet in de gaten. Fijn dat je je leven aan hem moet toevertrouwen.

Later in de auto nog giraffe gezien en toen aan het water nog iets lekkers gedronken en een muffin gegeten. En dit was het einde van de dag. Jammer genoeg naar onze zin veel te weinig dieren gezien, maar de walking safari had wel echt iets spannends.