shirleyboerboom.reismee.nl

Nog een keer Devil's Pool.

Vrijdagmiddag zijn we nog op Malota geweest. Daar hebben we 's middags rekenen en engels gegeven, want daar vroegen de kinderen om. Maar wat is het niveau betroevend slecht zeg. Ik dacht dat ik gisteren versteld stond van het reken niveau, maar nu snap ik ook waarom die toetsen zo slecht gemaakt worden. De kinderen kunnen bijna niet lezen. Ja en als je niet kunt lezen hoe kun je dan weten wat de vraag op de toets is. We hebben vanmiddag dus engels boeken voor groep 4 uit de kast gehaald en zijn daaruit gaan lezen en zelfs daar hadden ze nog moeite mee. Erg zielig, maar gelukkig vinden ze het erg leuk om te leren. Ook deze middag afgesloten met spelen en toen we wilde gaan smeekte een aantal leerlingen of wij alsjeblieft het weekend ook wilde komen om les te geven. Helaas voor hun was ons weekend al vol gepland. Ze konden nu niet wachten tot we er maandag weer zijn.

Zaterdag:
Vandaag was het dan zover dat ik alweer naar de Devil's pool ging. Claire wilde namelijk niet alleen en ik vond het niet erg om nog een keer te gaan. Achteraf was deze keer wel vele malen enger dan de vorige keer. Eigenlijk ging alles hetzelfde, het er naar toe lopen, stukje zwemmen, in het water springen en op het randje gaan zitten. Maar toen! De vorige keer met het eruit gaan werd ons een touw toegeworpen en daarna trokken we onszelf het water uit. Dit keer was het anders. We moesten het water weer inspringen en ons aan de rots/rand vasthouden. En toen moesten we via die rand naar de kant klimmen. Ik dacht eerst dat dat niet zo moeilijk was nou wel dus. Op een stuk was de stroming namelijk zo sterk dat ik even dacht dat dit het einde was. Gelukkig was niet ik echt in paniek en wist mezelf naar de kant te klimmen. Ik was blij dat ik er was. Achteraf was het best stoer maar op het moment best heel erg eng. Maar ik ben er nog. Niet 110cm naar beneden gevallen. Nou na het zwemmen weer een heerlijk ontbijtje en daarna terug met het bootje. Tijdens ons kleine stukje op de boot zagen we nog 2 olifanten in het water stoeien. Jammer genoeg te ver weg voor een foto. En toen we eenmaal aan het land waren zijn we naar de Victoria Falls gelopen samen met een man uit engeland die alleen aan het reizen was. We hebben eerst de falls bekeken. De overgens erg droog zijn. Er is bijna geen water meer. Alleen het hoofdgedeelte heeft nog best wel wat water. (Daar waar de Devil's Pool is). Die kun je alleen aan de Zimbabwe kant zien en dus niet aan de Zambia kant. Jammer voor Claire en die engelsman, want dit was voor beide de eerste keer dat ze bij de falls waren. Daarna zijn Claire en die engelsman (we wisten zijn naam niet) naar de Boiling Pot geweest. En aangezien ik de bavianen alweer had zien lopen ben ik afgehaakt. Ik ben boven op de Falls gaan zitten met mijn voetjes in het water en me gezicht in de zon. Heerlijk aan het genieten van het prachtige uitzicht en vooral ook de stilte om je heen. Na zo'n 45 minuten waren ze alweer terug van de Boiling Pot en toen zijn we met een taxi terug gegaan naar het centrum om daar een heerlijke tosti te eten. En daarna terug naar huis, want we waren best moe en morgen hebben we heel vroeg onze volgende activiteit al.

Reacties

Reacties

mama

Kleine schijtluis. Leuk toch die aapjes. Maar het blijft daar mooi hoe vaak je er ook komt.

Michelle

Hahaha wat dacht jij? Geen tarzan, geen apen voor mij!! Hahaha

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active